De noodzakelijke maatregelen van de overheid raken ons persoonlijk, maar ook zakelijk. Voor veel mensen is het even wennen, je collega's alleen nog maar via een schermpje spreken. Maar eigenlijk gaat dat prima. Voor sommigen is het een uitdaging met een of meerdere kinderen die continu om aandacht vragen. Maar stiekem is het ook een luxe om je gezin zo vaak te zien.
Al dat klein leed van mensen met een kantoorbaan is natuurlijk niets in vergelijking met wat mensen in de zorg voor hun kiezen krijgen. Zij moeten elke dag weer het gevecht aan met een virus dat voor de meeste mensen onschuldig is, maar voor sommigen heel akelig en mogelijk zelfs dodelijk kan zijn. Het is niets in vergelijking met al die flexwerkers in bijvoorbeeld de horeca of evenementenindustrie die van de ene op de andere dag hun inkomsten moeten missen. En het is niets in vergelijking met al die winkeliers die plotseling geen klant meer in hun zaak hebben of met al die toeleveranciers en dienstverleners waarbij de vraag is uitgevallen.
In hetzelfde shuitje
De overheid springt bij om getroffen ondernemers te helpen. Met een ongekend steunprogramma worden faillissementen en massaontslagen voorlopig voorkomen doordat lonen door belastingbetalers worden betaald. Maar dat is niet voor iedereen genoeg. Veel ondernemers hebben naast personeel nog een grote kostenpost: de huur. Hoe betaal je die nog als je omzet het nulpunt nadert? Daarmee treft deze crisis ook de vastgoedeigenaren. Als de huurstroom stokt, komen beleggers in de problemen met hun financiers. En die financiers zijn weer gebonden aan allerlei regels. Zo zitten huurders en verhuurders in hetzelfde schuitje.
Twee keuzes
In zo'n situatie kun je twee dingen doen. De confrontatie opzoeken of er samen proberen uit te komen. Gelukkig kiezen velen voor het laatste. Het is hartverwarmend om verhalen te horen over vastgoedeigenaren en retailers die elkaar opzoeken en proberen de pijn te verdelen. Helaas lukt dit niet altijd. Sommige grote retailketens zetten kwaad bloed door simpelweg te stoppen met huur betalen. En er zijn beleggers die gewoon hun huurpenningen komen ophalen, terwijl ze dondersgoed weten dat die nu niet opgebracht kunnen worden. Voor sommige retailers is deze crisis dé kans om die huurverlaging er eindelijk eens door te drukken. Voor sommige beleggers is dit dé kans om die kwakkelende retailer eindelijk uit dat pand te krijgen. Never waste a good crisis. Maar misbruik een slechte crisis ook niet.
Dit is niet het moment om elkaar de tent uit te vechten. Niemand is schuldig aan het coronavirus. De acute vraaguitval heeft niets met slecht ondernemerschap te maken. Het is extreem zwaar weer buiten. Zorg ervoor dat we samen deze storm doorstaan. Dan ruimen we straks de scherven wel op.
