Bijna wekelijks zie ik wel een initiatief of artikel geschreven door een retail-goeroe hoe de Nederlandse detailhandel uit het slop kan worden getrokken en welke ingrediënten er nodig zijn om de retail weer te laten floreren.
Begin mei ging bij mij thuis de vlag uit. Mijn huis werd verkocht na nog geen vijf weken in de verkoop. Ondanks alle berichtgeving over de moeilijke huizenmarkt mocht ik mijzelf gelukkig prijzen met ruim een dozijn bezichtigingen en meerdere koppels die een bod uitbrachten. De kopers zijn dolenthousiast en willen hier hun toekomst opbouwen. Ook over het financieel resultaat was ik tevreden, alhoewel dat ruim 15 procent verlies is.
Al jarenlang is onze televisie (uit 1996) het mikpunt van spot. Ok, hij is minder plat en minder groot dan de tv's die bij onze vrienden aan de wand hangen. Tijdens het EK-voetbal in 2012 zijn we hier pijnlijk mee geconfronteerd, toen onze vriendengroep bij ons een wedstrijd kwam kijken. Iedereen nam wat mee. Een flesje wijn, wat lekkers te eten en een breedbeeld-tv! "Heel leuk om bij jullie de wedstrijd te kijken, maar ik wil het wel zien", was de verklaring van een vriend.
Modetrends en wetgeving hebben meer overeenkomsten dan je zou denken: ze illustreren allebei een bepaalde tijdsgeest. In de tijd waarin ze ontstaan, zijn ze niet meer dan logisch. Kijk je er echter decennia later op terug dan zijn ze nauwelijks meer voor te stellen en hopeloos gedateerd.
Het is mei 2001, de exacte datum weet ik niet meer. Ik ben onderweg naar collegezaal A van het Ruppertgebouw. Ik studeer sociale geografie aan de Universiteit Utrecht en volg het bijvak commercieel vastgoed.
Vorige week was ik spreker op het congres 'Herbestemmen is een werkwoord', georganiseerd door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Van zo'n titel gaat een proactieve houding uit en dat spreekt mij aan. Aan symposia, debatten en congressen overigens geen gebrek. De laatste vijf jaar worden over dit thema vanuit diverse invalshoeken veel bijeenkomsten georganiseerd.
Met relatief weinig moeite je targets halen: kenmerkend voor de vastgoedsector in zijn gloriejaren. Luisteren naar de consument? Investeren in winkelcentra? Waarom zou je, als de waarde ervan toch wel jaarlijks stijgt, niet waar? En zo werden winkelruimtes 'weggeven' aan de hoogste bieder, waren de wc's weggestopt in de kelderverdieping en was de koffie in elk geval géén reden om naar het winkelcentrum te gaan.
Ik laat mijn krant zakken en zie dat de bus bij de Neude stopt. Alweer een paar maanden reis ik met het openbaar vervoer naar mijn werk. Mijn werkgever geeft mij de mogelijkheid van een mobiliteitsregeling gebruik te maken. Hoewel ik er tegenop zag 'mijn' auto in te leveren, heb ik dat toch gedaan en valt het me allemaal mee.
Laatst zag ik in een winkelcentrum opnieuw een versspeciaalzaak zitten naast een modewinkel. In mijn optiek een goed voorbeeld van dat we in Nederland nog veel kunnen winnen op het gebied van de branchering in onze winkelcentra.
Ik ontbijt met Michael Hesp, op dit moment nog head of research bij JLL. Hij treedt op 1 juni in dienst bij CBRE Global Investors als senior investment analyst. Als genomineerde voor de Yardi Vastgoedmarkt Young Talent Award vind ik het interessant om vanuit verschillende invalshoeken te praten over talent en toekomst. Wat doen mensen met dit talent? Zijn er veranderingen gaande in de maatschappij? En sinds de crisis?
