blog

Worden columns gelezen?

Geen categorie

In deze Vastgoedmarkt staat een afscheidsinterview met Pé Kohnstamm. Hij vertelde mij in het voorafgaande gesprek over één ding teleurgesteld te zijn. In de ruim 20 jaar dat hij columns voor Vastgoedmarkt heeft geschreven, heeft hij slechts één keer een reactie ontvangen. Ik herken dat. René Buck schrijft ook al bijna 20 jaar columns in Vastgoedmarkt en heeft me eveneens verteld nog nooit een reactie te hebben gehad. Worden die columns eigenlijk wel gelezen, vroeg hij me?

Zelf krijg ik ook zelden een reactie op mijn columns in Vastgoedmarkt. Wel op mijn blogs, maar die bewandelen een veel directer traject via internet, Facebook, LinkedIn en website. Blijkbaar reageert een lezer minder snel op een geprinte column. Dat wil overigens niet zeggen dat de columns van Kohnstamm, Buck en andere columnisten in Vastgoedmarkt niet gelezen worden. Daar geloof ik niets van. Bij  persoonlijke contacten merk ik dat ze niet aan de aandacht van de abonnees van Vastgoedmarkt zijn ontsnapt.

Ik begrijp dat niet-reageren overigens wel. Ik krijg vrijwel dagelijks een mail van een bedrijf of instantie om te een ‘tevredenheidsonderzoek’ in te vullen. Als ik een vlucht boek bij KLM, dan vind ik de volgende dag al een verzoek om te vertellen wat ik van de website, de procedure of de klantvriendelijkheid van de geraadpleegde medewerkster vond. Hetzelfde als ik iets koop bij de Kruidvat of de Blokker, bij wijze van spreken, als ze tenminste over mijn emailadres beschikken. Om nog maar niet te spreken over een bezoek aan een ziekenhuis, het opvragen van informatie over een verzekering, een klacht bij de KPN over internet et cetera. Ik heb besloten in het geheel niet meer op zulke mails te reageren en ze direct te deleten. Hoewel, sommige afzenders zijn erg hardnekkig.

Ik kom deze keer zelf met een reactie op een eerder door mij geschreven column in de Vastgoedmarkt en wel in de Provada Special van dit jaar, getiteld Genieten van megavastgoed in Zuid Afrika. U kunt die column nalezen op de website van Vastgoedmarkt. De column gaat over grote vastgoedprojecten – zowel kantorengebouwen als megamalls – die als paddenstoelen in de herfst Zuid-Afrika bedekken. Afgelopen maand stond er in de Volkskrant een artikel in het economiekatern, gekopt met ‘Zit Afrika te wachten op nieuw malls?’ die aardig op mijn column aansluit.’

De aanleiding van het artikel is een optimistisch rapport van Euromonitor International over de kansen van exporteurs van consumptie-artikelen in vier Afrikaanse landen: Zuid Afrika, Kenia, Nigeria en Kameroen. Het is een wat warrig artikel met een onduidelijke lijn, maar het gaat in op de winkelcentra in Zuid Afrika die ik in mijn column noem. De schrijver van het artikel, Wim Bossema, noemt ook de tendens die ik in mijn column deels signaleer: De opkomst van de shopping mall was ‘hét symbool dat het goed ging met Afrika. Nu weerspiegelen de rustige winkelcentra de economische malaise. Desondanks geloven analisten in een revival.’ 

Er is echter in mijn ogen geen revival nodig. De eigenaren van de megamalls in Zuid-Afrika – maar ook daarbuiten – klagen helemaal niet over de rendementen en de meeste internationale ketens die in deze grote malls winkelruimte hebben gehuurd, zijn niet ontevreden over de omzetten. Daar is eigenlijk maar één verklaring voor: de meeste Afrikaanse steden kennen helemaal geen retailtraditie zoals Europa, met winkels in de traditionele stadskernen. Afrika heeft veelal jonge steden, met kleine winkels en kramen, met om die kernen heen enorm grote townships en krottenwijken en daarnaast de stadwijken voor de middenklasse.

Veel van die townships en wijken kennen kleine wijkcentra met vooral een of meer supermarkten, maar hebben geen pluriform winkelhart waar de internationale retailers zich thuis voelen. Juist het ontbreken van een retailstructuur zoals wij die in Europa kennen, betekent een garantie voor succes voor de megamalls in Afrika, zelfs in tijden dat het economisch minder gaat. Ik denk daarom dat we voorlog nog genoeg nieuwe grote winkelmalls zullen zien in Afrika, misschien niet zozeer in Zuid-Afrika – waar de markt verzadigd lijkt – maar zeker in de rest van dit enorme continent. Uiteindelijk zijn het de consumenten en retailers die dat bepalen.  Tenslotte deze ‘inkopper’: U hoeft niet te reageren op deze column, maar het mag natuurlijk wel.  U krijgt zeker een antwoord.

Over de auteur
Ruud de Wit is voormalig hoofdredacteur van Vastgoedmarkt
Email: ruuddewit@hetnet.nl

Reageer op dit artikel