blog

Bij de dood van een transparante, maar publiciteitsschuwe vastgoedman

Geen categorie

Zonder enige publicitaire tamtam hebben familie, vrienden en zakenrelaties op vrijdag 15 januari afscheid genomen van Teunis van Wettum, tot zijn dood op 84-jarige leeftijd een van de rijkste Nederlanders en een man die zijn fortuin vrijwel geheel te danken had aan vastgoed.

De dood van Van Wettum trok in de media opvallend genoeg nauwelijks aandacht. Alleen Quote wijdde een flink artikel aan hem, voornamelijk gebaseerd op secundaire informatie. Want Van Wettum wist in deze tijden van internet en sociale media op een bijna voor onmogelijk te houden manier uit de publiciteit te blijven. Ik heb Van Wettum daarom als hoofdredacteur van Vastgoedmarkt ook nooit gesproken, hoewel ik Erik-Jan Bulstra – de CEO van een van Van Wettums  vastbedrijven, Newomij – ooit heb gevraagd of hij de mogelijkheid van een interview bij hem wilde neerleggen. Zonder resultaat. Ook de oprichter van Vastgoedmarkt, good old Dirk Rompelman, liet me weten Van Wettum niet echt te hebben gekend. ‘Hij was absoluut publiciteitsschuw. Ik heb hem wel enkele keren ontmoet. Hij was namelijk een van de genodigden voor de strikt besloten vastgoedlunches die wij in de jaren ‘70  en ‘80 voor de belangrijke risicodragers in de vastgoedsector organiseerden.’

Die publiciteitsschuwheid betekende niet dat hij van mening was dat hij niet transparant hoefde te zijn als vastgoedbelegger. ‘Zijn’ Newomij is als private vastgoedbelegger lid van de IVBN, de belangenorganisatie van institutionele vastgoedbeleggers in Nederland. De jaarverslagen van Newomij staan gewoon op internet en voldoen aan de governance criteria die institutionele vastgoedbeleggers zichzelf hebben opgelegd. Bulstra is trouwens MRICS en dat biedt ook een garantie voor goed en transparant bestuur en integriteit.

Newomij gaat overigens terug naar 1958, dus nog voordat nu erkende – en meer op publiciteit gerichte – vastgoedpersoonlijkheden als Cor van Zadelhoff van zich lieten horen. Als private vastgoedbelegger bouwde hij vooral een naam en positie op door aankopen van grote woningportefeuilles van institutionele beleggers, die vervolgens met succes werden uitgepond. Later zouden beleggers als Henk Stienstra en Grouwels/Daelmans hem dat nadoen.

De portefeuille van Newomij bedroeg begin 2015 514 miljoen euro aan vastgoedbeleggingen en zijn vermogen – nauwelijks geleveraged – wordt geschat op ruim 1 miljard euro. Lange tijd beschikte Van Wettum ook over een eigen bankvergunning met de Bank voor de Bouwnijverheid in Amsterdam die vooral vastgoed en bouwgerelateerde  financieringen aan derden verstrekte. Eind 2014 werd deze bankvergunning ingeleverd en sindsdien gaat de activiteiten verder onder Newomij Financieringen.

Van Wettum was overigens niet alleen actief in de woningsector maar ook op het gebied van commercieel onroerend goed en als private equity belegger en commissaris in met name startende ondernemingen. Zo was hij in de jaren tachtig eigenaar van een aantal zeer grote winkelcentra zoals Presikhaaf in Arnhem en winkelcentrum Sterrenburg in Dordrecht. Een groot deel van dat retailvastgoedpakket verkocht hij midden jaren tachtig aan ABP. Het pensioenfonds was op dat moment bezig de belangrijkste directe vastgoedbelegger van het land te worden en kocht in die tijd ook Hoog Catharijne in Utrecht van de combinatie Bredero VastGoed/FGH, herinnert Dirk Rompelman zich. Verder was Van Wettum actief in Duitsland en in de Verenigde Staten, daar nota bene samen met Cor van Zadelhoff. Hij kocht verder het prestigieuze kantoorgebouw aan de Apollolaan Amsterdam waarin vroeger de Sociale Verzekeringsbank was gevestigd.  Newomij treedt ook op als beheerder van talrijke VvE’s in ons land.

Er zijn weinig publieke anekdotes bekend over de schaakfanaat Van Wettum, die zijn loopbaan begon als boekhouder. Een daarvan was zijn betrokkenheid in de jaren tachtig als een van de curatoren van de failliet gegane Tilburgsche Hypotheekbank. Dat deed hij met onder meer Van Zadelhoff. De curatoren werd in de media verweten dat zij zelf de beste krenten uit de pap haalden en nog wel tegen veel te lage prijzen. Maar uiteindelijk hebben alle crediteuren van de Tilburgsche hun tegoeden voor 100 procent vergoed gekregen.

En dan was er nog het gegeven dat een van zijn dochters getrouwd was met Anton Bruinsma, de broer van de in 1991 vermoorde topcrimineel Klaas Bruinsma. Ach, dat soort ‘feiten’ zijn misschien interessant voor een blad als Quote, maar zeggen helemaal niets over de man. Feit is dat Teunis Van Wettum de belangrijkste na-oorlogse private vastgoedondernemer van Nederland is geweest. Zijn keus om te kiezen voor anonimiteit en een publiciteitsluw leven kan ik hem niet kwalijk nemen. Je mist hoogstens een keer de uitverkiezing van ‘Vastgoedman van het jaar’. Uiteindelijk is het veel belangrijker wat zijn directe familieleden – die zijn vastgoedactiviteiten zullen voortzetten – van hem vinden. Die zullen hem enorm missen, kan geconcludeerd worden uit het rouwbericht: ‘Met veel pijn in het hart nemen wij afscheid van een unieke, bijzondere en onvervangbare mens. Voor velen een voorbeeld, voor iedereen een inspiratie, voor ons een lieve pater familias.’

 

Over de auteur

Ruud de Wit is ex-hoofdredacteur van Vastgoedmarkt

Dit artikel is gepubliceerd in Vastgoedmarkt van februari 2016 

Reageer op dit artikel