blog

Tulpenmanie

Geen categorie

In de economische wetenschap wordt vaak de Hollandse tulpenmanie ten tonele gevoerd die omstreeks 1634 ontstond. Deze uitgebreid beschreven bubbel wordt ook wel tulpomanie, tulpenwoede, tulpengekte, bollengekte, dwaze tulpenhandel en bollenrazernij genoemd.

Op een of andere manier was er een enorme vraag naar de tulpenbollen ontstaan. Er was een hausse ontstaan. Termijncontracten werden gesloten voor tulpenbollen die nog in de grond zaten. Men kocht in de verwachting dat de prijzen van de tulpenbollen alsmaar zouden oplopen. Die prijsstijging werd vervolgens ook bewaarheid. Op een gegeven moment waren de bollen evenveel waard als een Amsterdams grachtenpand. Totdat begin 1637 — zoals zo vaak — de zeepbel plotsklaps uiteen spatte.

Ik moest aan de tulpenmanie denken toen ik op 18 mei de nieuwsbrief van Vastgoedmarkt onder ogen kreeg. Die bevatte eigenlijk alleen maar berichten over woningen. Wat lezen we nu achter elkaar in die nieuwsbrief? ‘Round Hill wil 20.000 woningen in Nederland’; ‘Minder vastgoedkoopjes door hoger prijzen’; ‘Bouwproductie is ruim 8 procent hoger dankzij de woningmarkt’; ‘Heijmans verkoopt meer woningen aan meer particulieren’;  ‘Voorzieningen ABN op slechte woningen gedecimeerd’; ‘Woningen op locatie Woodward in Hoofddorp’ verkocht; ‘Woningen 900 Mahler uitverkocht.’ Dit lijkt heel wat verder te gaan dan opgewonden journalistieke berichtgeving over kleine juichfeitjes om de positieve stemming er maar in te houden tegen heug en meug in.

Woningen zijn de trekpaarden van de vastgoed- en bouwmarkt anno 2015. Nu worden we vanaf vorig jaar overstelpt met hosannaberichtgeving over de woningmarkt. De bouwproductie van woningen trekt aan. Particulieren kopen weer woningen. Woningprijzen stijgen weer in ‘het rompertje’. De hypotheekrente is laag. De voorzieningen voor vastgoedfinancieringen banken slinken als sneeuw voor de zon. In de crisisjaren (liggen ze wel achter ons?) berichtten de nieuwsbrieven al over plannetjes voor 10 woningen in de periferie. Nu gaat het om honderden miljoenen die zijn of worden geïnvesteerd.

Als ik door het nieuws van de afgelopen maanden snuffel, komt ik meer van dit soort berichten tegen. Nederlandse woningportefeuilles zijn ‘hot’ bij institutionele en private beleggers. Een greep: Catella haalt 45 miljoen op voor Nederlands woningfonds; Altera Woningen breidt uit met 125 miljoen; Allianz Real Estate en een Aziatische institutionele belegger investeren 600 miljoen euro in Vesteda. Naar verwachting is er vanuit het buitenland drie miljard euro beschikbaar voor woningen. Nederlandse pensioenfondsen geven aan meer dan 1,5 miljard euro beschikbaar te hebben om te investeren in nieuwbouwhuurwoningen. Nederlandse particuliere beleggers, die met name focussen op bestaande woningen, hebben ruim één miljard euro beschikbaar.

Kortom: er bouwt zich heel wat op. Er is een enorme zak geld beschikbaar voor woningportefeuilles. Door het gebrek aan investeerbaar product  zullen de prijzen nóg verder oplopen. Zitten we nu op het toppunt van de woningmanie? Zijn er waarschuwende geluiden te horen in de markt? Mensen of instituties die zeggen dat we het kookpunt naderen?  DNB wijst erop dat door de hoge hypotheekschuld – ruim 95 procent van het bruto binnenlands product – Nederlandse banken gevoelig zijn voor ontwikkelingen op de huizenmarkt, hoewel de kwetsbaarheden de afgelopen jaren zijn afgenomen. Maar dat is het dan ook wel zo’n beetje.

Kennelijk zal het nog héél lang goed gaan.

Auteur: Tom Berkhout

Professor Real Estate Nyenrode Business Universiteit

Deze column is gepubliceerd in Vastgoedmarkt van juli-augustus 2015

Reageer op dit artikel