blog

Bericht uit Turkije: De werkelijke werkelijkheid

Geen categorie

Zelfs na tien jaar Turkije blijft dit fantastische land je verbazen. Turkse logica is vaak – ook voor Turken zelf – ondoorgrondelijk.

Bericht uit Turkije: De werkelijke werkelijkheid

Zo is het geen geheim dat de bouw- en vastgoedsector vrij dicht tegen de macht in Ankara aan kruipt, dat veel succesvolle aannemers en ontwikkelaars grote supporters zijn van de regerende AK-partij en dat diezelfde regeringspartij onder andere succesvol is dankzij de economische groei die weer grotendeels door die constructiesector wordt gedreven. Dat de overheid de laatste tien jaar vermogens heeft opgehaald door bestemmingsplannen te wijzigen (meer en hoger vooral) is ook bekend. Dit alles heeft geleid tot een wildgroei aan wolkenkrabbers in vooral Istanboel, inmiddels in de top 10 van steden met hoogbouw wereldwijd. Tot zo ver allemaal vrij volgbaar.

Opmerkelijk is echter dat vice-premier Ali Babacan, hoog aangeschreven in de internationale economische arena en mede verantwoordelijk voor het Turkse economische succesverhaal van de afgelopen jaren, zich onlangs uitsprak juist tégen al dat ongebreidelde bouwen. Het verziekt het aangezicht van de Turkse steden en is bovendien slecht voor de economie. Want al dat geld dat in vastgoed wordt geïnvesteerd gaat niet naar andere, scheppende industrie. Bovendien maakt het lui, want met bouwen verdien je te gemakkelijk en te veel. Niet goed dus en daarom hoog tijd om de bouwregulering aan te pakken. Na de parlementsverkiezingen in juni volgend jaar overigens. Dat is dan wel weer logisch.

Ondertussen kent vooral Istanboel een aantal spraakmakende projecten met vergunningsissues. Vlak buiten de historische stadsmuren staat een aantal gloednieuwe woontorens. De ontwikkelaar heeft in zijn enthousiasme een verdieping of tien te veel gebouwd, een rechtbank heeft een jaar geleden bepaald dat die er weer af moeten. Toen nog premier Erdogan (vroeger burgemeester van Istanboel, inmiddels president) heeft zich uitgesproken tegen de torens, Unesco heeft gedreigd Istanboel van haar beschermd werelderfgoed lijst af te halen en nu… gebeurt er niets. Het is algemeen bekend dat juist in die bovenste tien verdiepingen veel appartementen zijn gekocht door invloedrijke partijleden. Lastig allemaal.

En dan is er nog het voorbeeld van het nieuwe presidentiele paleis in Ankara. Gebouwd als kantoor voor de premier, maar nu die is gekozen als nieuwe president heeft hij besloten er dan maar een presidentieel paleis van te maken. Dit in neo-ottomaanse stijl gebouwde kantoorgebouw van 91.000 m2 en meer dan 1.000 kamers heeft straks zo’n 350 miljoen dollar gekost en vervangt het huidige presidentiele paleis dat nog door Atatürk zelf is ingewoond. Veel symboliek en gevoeligheid, want dit enorme gebouw staat midden in een bos in de stad (een bijzonderheid want in deze woestijnstad zijn nergens serieus te nemen bomen te vinden). Dit gebied was aangewezen als beschermd gebied door de bomen maar nog meer door de stichter van dit bos, opnieuw Atatürk. De formele naam wordt Aksaray, wit paleis in het Turks, met een leuke verwijzing naar de naam van de regeringspartij ‘AK’. Maar beschermd gebied of niet, het nieuwe Witte Huis van Turkije staat er. Ondanks een uitspraak van een rechtbank dat de bouw moest worden stopgezet, omdat de vergunning illegaal was. Dit lokte een uitspraak van de bouwheer uit dat hij benieuwd was hoe die rechters hem gingen stoppen, het gebouw staat er immers al. En dat is het mooie aan de Turkse logica, er zijn verschillende lagen van werkelijkheid, waarbij uiteindelijk de werkelijke werkelijkheid, dat wat je kan zien en aanraken, niet verandert. Die torens worden dus gebouwd, met of zonder wetswijzigingen, met of zonder bouwvergunning.

Patrick van Dooyeweert, managing director Qubicon Real Estate Investments
Reacties naar patrick.van.dooyeweert@qubicon.eu

Reageer op dit artikel