blog

Nog een keer die ranglijsten

Geen categorie

De ranglijsten en top 100’s blijven elkaar in hardnekkig tempo opvolgen. Ik heb daar al eerder wat meewarig over geschreven.

Vorig maand was er weer de omstreden – maar door het gebrek aan betrouwbaarheid ook vermakelijke – Quote 500 en op 5 december publiceerde de Volkskrant de top 200 van invloedrijkste Nederlanders in 2009. Dit onder de kop De Elite. Er zijn weinig vastgoedcoryfeeën in deze top 200 terug te vinden. Wel de bij NS Poort vertrokken Pamela Boumeester. Die dankt haar positie echter niet aan haar macht en invloed binnen de vastgoedbranche, maar waarschijnlijk aan een aantal belangwekkende commissariaten.

Het zal wel aan mij liggen, maar meer dan de helft van de namen op deze lijst van macht en invloed is mij volslagen onbekend. U waarschijnlijk ook. Daarom heb ik de verantwoording nog eens goed doorgelezen. Deze lijst sluit de koningin, bewindslieden en leden van de Tweede Kamer uit (omdat ze zijn gekozen), maar niet Willem-Alexander (36; komt van 32. De kroonprijs heeft blijkbaar met zijn mislukte Mozambique-project aan invloed ingeboet) en Maxima van 125 naar 155 (dat klopt dus, dat Machangulo-effect). Ook prins Constatijn is op de lijst terug te vinden en een hele groep van burgemeesters en oud-politici. Maar die worden ook niet gekozen in ons land.

Wat een flauwekul eigenlijk, zo’n lijst. Dat Alexander Rinnooy Kan (nummer 1) en Bernard Wientjes (nummer 2) veel macht in Nederland hebben en dus ook grote invloed uitoefenen, oké, daar kan ik in komen, maar wat moet ik met de constatering dat volgens de Volkskrant Hans Alders (nummer 9) een multibestuurder is, dat Bert van Deelden (38) blijkbaar belangrijk is als oud-voorzitter van de Raad voor de Rechtspraak, en Louise Gunning-Schepers (58) bestuursvoorzitter van AMC. Nou en?

Diezelfde vraagtekens heb ik ook, opnieuw, bij de laatste ranglijst van de PropertyNL Top 101 Beslissers. George Jautze staat nog altijd op plaats 2, maar we hebben al een hele tijd niets meer van hem vernomen en het hardnekkige gerucht gaat dat hij binnenkort met pensioen moet. Maar is Jautze daarom belangrijker dan Hein Brand (ING REF of ING RED of beide?) of is het toch Jan Hommen die het bij ING RE voor het zeggen heeft en beslist?

Op basis van de gehanteerde criteria zou Hans van der Linden als directievoorzitter van de Rabo Vastgoedgroep de belangrijkste vastgoedman van Nederland moeten zijn, maar hij komt niet in de lijst voor. Wel Walter de Boer op plaats drie, maar waarom hij de voorkeur heeft gekregen boven Isaac Kalisvaart of Peter Keur wordt niet duidelijk. Keur is zelfs het grootste slachtoffer in PropertyNL beslissingsland dit jaar. Hij duikelt maar liefst 52 plaatsen. Niet omdat FGH het niet meer goed doet, maar alleen omdat Keur niet langer ad interim voorzitter is van de Rabo Vastgoedgroep, maar slechts vice-voorzitter.

Ik kom overigens ook een aantal namen tegen van personen op deze lijst van 101 beslissers, waarvan ik nog nooit heb gehoord, maar ook dat zal wel aan mij liggen. En waar zijn de vastgoedadviseurs eigenlijk? Marco Hekman, Marijn Snijders, Cuno van Steenhoven, Jaap van Rhijn? Volgens mij wordt er in de Nederlandse vastgoedsector geen besluit genomen zonder dat een van hen – of meer – om een mening wordt gevraagd. Volgens mij is hun advies – of dat van hun ondernemingen – vaak doorslaggevend bij een transactie.

Wat mij bij dit soort lijstjes vooral opvalt, is dat de echte beslissers, de mannen en vrouwen met echte invloed en macht, blijkbaar niet bestaan. Zo denk ik al jaren dat Cor van Zadelhoff een van de meeste invloedrijke personen in ons land is, wiens invloed ver buiten de vastgoedsector reikt. Maar dat is blijkbaar niet te vatten geweest binnen de criteria van de Volkskrant.

Ik kan ook heel gemakkelijk een rijtje namen opnoemen van vastgoedmannen – en vrouwen – die wel degelijk grote invloed hebben op wat er in de branche speelt, maar die toevallig niet (meer) aan de top van een bedrijf staan. Van Zadelhoff, maar ook een Jan Doets, een Cees de Boo, een Dirk Rompelman, een Carel de Reus of een Karin Laglas. En eigenlijk ook gerenommeerde collega’s als Peter Noordanus of Menno Maas, die toevallig recent hun positie moesten opgeven, maar die daardoor niet minder beslissend of invloedrijk zijn geworden. Gelukkig maar.

Daarom prijs ik me gelukkig in dit kerst- en eindejaarsnummer een aantal invloedrijke en beslissende vastgoedmannen te kunnen presenteren, die weliswaar niet in de hier genoemde lijsten voorkomen, maar die er wel toe doen.

Deze column is eerder gepubliceerd in Vastgoedmarkt december 2009.

Reageer op dit artikel