blog

Leedvermaak over arrestatie Erik Staal

Vastgoedbeheer

‘Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen’. Dit is een aan Johannes 8:7 ontleende uitdrukking, die ik me zelf graag voorhoud. ‘De geest is gewillig, maar het vlees is zwak’, is een andere aan onze christelijke cultuur ontsprongen uitdrukking, ontleend aan Mattheüs 26:40-41, die nog wel eens door mijn hoofd gaat  En, vooruit, nog […]

Leedvermaak over arrestatie Erik Staal
Ruud de Wit

‘Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen’. Dit is een aan Johannes 8:7 ontleende uitdrukking, die ik me zelf graag voorhoud. ‘De geest is gewillig, maar het vlees is zwak’, is een andere aan onze christelijke cultuur ontsprongen uitdrukking, ontleend aan Mattheüs 26:40-41, die nog wel eens door mijn hoofd gaat  En, vooruit, nog een: Wees niet haatdragend. Als je iemand iets te verwijten hebt, roep hem dan ter verantwoording en laad niet omwille van een ander schuld op je door je te wreken of wrok te blijven koesteren. Heb je naaste lief als jezelf (Leviticus 19:17-18).

Deze drie uitdrukkingen gingen door me heen, toen ik op 4 april werd geconfronteerd met het bericht dat Erik Staal – de voormalige ceo van Vestia, de grootste woningcorporatie van Nederland – in zijn huis in Krimpen aan de Lek door de FIOD was gearresteerd ‘wegens verduistering van 1,2 miljoen euro, bestemd voor sociale woningbouw project in Zuid-Afrika’. Ik weet het, het gaat hier om een verdenking en dat betekent dat het niet vaststaat dat Staal schuldig is aan hetgeen waarvan hij nu beschuldigd wordt. Toch maakte ik een kleine vreugdesprong achter mijn pc en ik was beslist niet de enige. Eindelijk, eindelijk wordt deze zeer arrogante vastgoedbandiet dan toch gepakt, was mijn eerste reactie.

Er zijn het afgelopen decennium talrijke vooraanstaande vastgoedcoryfeeën van hun troon gestoten op verdenking van wanpraktijken als verduistering, valsheid in geschrifte en witwassen. Een aantal van hen is daar ook voor veroordeeld. Maar een aantal kwam, mede door gebrek aan overtuigend bewijs, goed weg. Staal was daar voor mij een voorbeeld van. Velen wisten dat hij niet deugde, maar blijkbaar was het bewijs  moeilijk te leveren, ondanks zijn luxe levensstijl, zijn vele huizen en arrogant gedrag, onder meer voor de parlementaire enquêtecommissie over woningcorporaties. Toch was dit de man die eindverantwoordelijk was voor schade van 3 miljard euro als gevolg van een obscure derivatenhandel die Vestia bijna failliet deed gaan. En daarbij weg kwam met een pensioenuitkering van 3,5 miljoen euro.

Zoals de lezers van deze column weten, heb ik een grote liefde voor Zuid-Afrika en heb ik de afgelopen decennia veel van wat er in dit voormalige apartheidsland is gebeurd, van nabij meegemaakt. Een van de issues van het huidige Zuid Afrika is het ontstellend gebrek aan acceptabele woningen voor met name de zwarte meerderheid. Ik heb dan ook altijd de activiteiten van de Habitat-stichting van wijlen Rob van der Leij – later Intervolve – en een aantal woningcorporaties als Ymere, Staedion en Eigen Haard ondersteund om sociale woningen in Zuid-Afrika neer te zetten, ondanks het besef dat het om een druppel op een gigantische gloeiende plaat gaat. Des te pijnlijker is dat Staal de activiteiten van Vestia via HASA (Housing Association South Africa) en Hael (Housing Association East London) blijkbaar heeft gebruikt om 1,2 miljoen euro achterover te drukken. Verrassend is dat laatste niet. Al zeker tien jaar heb ik de verhalen gehoord over deze woningcorporatiedirecteur die ongecontroleerd zijn eigen weg in Zuid-Afrika ging en het daarbij niet schroomde zijn eigenbelang en persoonlijke plezier te prevaleren. Alleen, ik heb het nooit kunnen bewijzen.

Ik herinner me enige jaren geleden Arjan Schakenbos, de man die al jaren bezig is de integriteitspuinhopen van Staal en zijn vazallen bij Vestia te ruimen, te hebben gevraagd of de woningcorporatie nog stappen zou doen tegen de verdachte activiteiten van Staal in Zuid-Afrika. ‘We hebben genoeg werk te verzetten om alle kwesties rond het derivatenschandaal aan te pakken en Vestia te redden. Wat we hebben aangetroffen in de dossiers over Staal’s doen en laten in Zuid-Afrika hebben we samengebundeld en met een strik erom heen bij het OM afgeleverd,’ was zijn antwoord.

Ik weet niet of dit pakketje de aanleiding is geweest voor de arrestatie van Staal begin april. Maar ik ben er blij mee. Net zoals ik content ben met de veroordeling van Staals collega-in-verduistering bij de Amsterdamse woningcorporatie Rochdale, Hubert Möllenkamp. Zelfverrijking, verduistering, witwassen, valsheid in geschrifte en wanbeheer van en met het geld van ons nationale sociale woningbezit verdient alleen maar een forse afstraffing. Als het OM hard kan maken dat Staal voor 1,2 miljoen euro heeft verduisterd ten koste van Vestia bij de afhandeling van een sociaal woningbouwproject in Zuid-Afrika, verdient hij ‘opgeknoopt’ te worden aan de hoogste juridische boom, om nog maar een uitdrukking te gebruiken. En ik hoop verder dat dat dan ook voldoende reden is voor Vestia om met terugkerende kracht hem te pakken op zijn riante pensioenvoorziening, die hij zelf heeft geregeld voordat hij werd gedwongen op te stappen. Christelijk en bijbels is het misschien niet, maar ‘oog om oog, tand om tand’ lijkt me hier helemaal terecht.

Ruud de Wit

Voormalig hoofdredacteur van Vastgoedmarkt

Deze column is gepubliceerd in Vastgoedmarkt van april 2107

Reageer op dit artikel