blog

Bericht uit Singapore: Personeel in de pool?

Geen categorie

Singapore staat bekend als een land met veel regels, ook over het gebruik en beheer van de faciliteiten die elk gebouw en appartementencomplex hebben. Deze regels worden strikt gehandhaafd door het vele personeel dat overal rondloopt met de titel security guard. Deze security guard is meer een soort facilitymanager die namens de verhuurder of Vereniging van Eigenaars de bevoegdheid heeft om de regels te handhaven, boetes uit te schrijven en de politie te bellen, indien nodig.

In de afgelopen weken woedt in Singapore een debat over welke personen gebruik mogen maken van de faciliteiten die elk appartementencomplex heeft, zoals sauna, gym, zwembad, speeltuin, tennisbaan enzovoorts. Het debat spitst zich met name toe op het zwembadgebruik. De discussie wordt voornamelijk uitgevochten op social media door het delen van een krantenartikel, gevolgd door uitgebreid commentaar en reacties van andere social media gebruikers, over het algemeen vrij ongenuanceerd. Ook de, veelal door buitenlanders georganiseerde, NGO’s die opkomen voor (mensen)rechten en gelijkwaardige behandeling mengen zich in de discussie.

De achtergrond is het volgende: meer dan de helft van de huishoudens in Singapore heeft een inwonende ‘maid’, meestal afkomstig uit Indonesië of de Filipijnen, zo ook de vele expats in Singapore. Deze helpers, zoals een wat gezelligere benaming is, doen het huishouden, koken, maken schoon en passen op ouderen en kinderen. En over dat laatste, oppassen op kinderen, gaat nu de discussie.

In elk appartementencomplex is de regel dat maids geen gebruik mogen maken van de faciliteiten. Die faciliteiten zijn er alleen voor bewoners en de huurovereenkomsten en huisregels zijn zo geredigeerd dat maids geen bewoner zijn maar personeel en dus uitgesloten worden van het gebruik van de faciliteiten.

Maar wat gebeurt er de laatste jaren steeds vaker: de maids gaan, al dan niet in opdracht van hun (expat)werkgever, met de kinderen het zwembad in om te zwemmen, hetgeen in strijd is met de regels.

Door Singaporezen, gebouweigenaren en de facilitymanagers wordt dit zwembadgebruik gezien als het gebruikmaken van een faciliteit. De discussie wordt geprobeerd politiek correct te voeren, dus officieel is de vraag of dit feitelijke gebruik oppassen op kinderen is, dus werk, of het ongeoorloofd gebruik maken van de faciliteiten.

Voor de meeste Westerse buitenlanders is dit een zeer opmerkelijke discussie. Van de meeste Westerse buitenlanders mogen hun maids zwemmen en zeker als ze op de kinderen aan het oppassen zijn want dan wordt het zwemmen gewoon gezien als werk.

Echter, de meeste Singaporezen die ik hierover heb gesproken vinden de strenge handhaving van de regels volstrekt normaal en totaal niet voor discussie of interpretatie vatbaar; uiteraard mogen deze mensen niet gebruikmaken van de faciliteiten. Ook als de kinderen van hun werkgever zwemmen, moeten ze uit het zwembad geweerd worden. Ook als de kinderen toezicht nodig hebben gezien hun leeftijd. Zelfs het toezicht houden vanaf de kant, zittend op een bankje, is niet toegestaan volgens de streng in de leer zijnde Singaporezen, terwijl andere, iets minder formeel ingestelden dan wel weer vinden dat toezicht vanaf de kant toegestaan is.

In Nederland zou dit totaal geen discussie opleveren maar in de strikt hiërarchische klassemaatschappij die Singapore is, in combinatie met het strikte handhavingsbeleid van alle regels, is het de heersende opinie om maids uit het zwembad te weren en is het werkelijk ongehoord om een andere mening te hebben en om je personeel meer vrijheden te veroorloven. De discussie is met name voor de rijke bovenlaag van de Singaporese bevolking, die veel personeel in dienst heeft, een confronterende ervaring over handhaving van huisregels en de behandeling van personeel.

In de ogen van de Singaporezen moeten de regels gehandhaafd worden en eigenlijk is de achterliggende gedachte van deze regels dat de maids (en ander personeel) in hun ogen  minderwaardige mensen zijn voor wie, uiteraard, andere regels gelden dan voor henzelf. Ze moeten er gewoon niet aan denken om te zwemmen in een zwembad waar ook hun eigen of andersmans personeel in heeft gelegen. In principe is het pure discriminatie maar met een zeer beschaafd bovenlaagje.

 

Laurentien K.A. Kok MRE MRICS

Kandidaat notaris bij Bird&Bird LLP in Nederland en Singapore

Deze column is gepubliceerd in Vastgoedmarkt van oktober 2016 

Reageer op dit artikel