blog

Controller en assetmanager: zelfde taal, andere taak

Geen categorie

In ons relatief kleine land zijn relatief veel dialecten. Dialecten zijn er altijd geweest. Vanuit de behoefte om beter te communiceren is de ‘standaardtaal’ op een gegeven moment ontstaan. Zakelijk gezien probeert men de communicatie nog te verbeteren met behulp van jargon. Maar als boodschapper en ontvanger allebei verschillende verantwoordelijkheden met bijbehorend jargon hebben, is het toch nog lastig om elkaar te begrijpen. Voor assetmanagers en controllers kan dit op de loer liggen, maar is het van essentieel belang om dit te overbruggen. Een nauwe samenwerking tussen de controller en assetmanager is voor een organisatie van levensbelang. Het is de voorwaarde voor een eenduidig en toekomstbestendig portefeuillebeleid.

Ondanks de verschillende rollen en verantwoordelijkheden komen controllers en assetmanagers elkaar telkens tegen. De assetmanager is verantwoordelijk voor het totaalrendement gedurende de exploitatieperiode van de gehele portefeuille en onderliggende objecten. In deze rol neemt de assetmanager de vastgoedplanning voor zijn rekening door het opstellen van objectplannen. De controller is vooral met ‘control’ bezig, onder andere door het vertalen van de jaarplannen naar de begroting. Die verschillende verantwoordelijkheden verklaren waarom controllers en assetmanagers anders naar vastgoed kijken. Voor de controller is vastgoed één van de activa op de balans. Voor de assetmanager is het vastgoed het middel om de strategie van de organisatie te realiseren. Toch is er een sterk verband tussen de werkzaamheden van de controller en assetmanager. Dat komt vooral tot uitdrukking in de aangrijpingspunten van de planning- en controlcyclus.

 

De planning- en controlcyclus

Binnen de planning- en controlcyclus is het objectplan (beleid per object gericht op optimaal rendement) leidend voor zowel assetmanager als controller. In aanloop naar het objectplan is het van belang om taken en verantwoordelijkheden te definiëren, informatiestromen goed in kaart te brengen en een heldere object- en portefeuillestrategie op te stellen. Dit geeft de organisatie de mogelijkheid om de onderlinge verhoudingen tussen de rendementsratio’s op organisatie- en vastgoedniveau goed in kaart te brengen. Eventuele gevolgen van dalende of stijgende rendementsverwachtingen worden zo beter beheersbaar. Ook kennis en begrip van de ratio’s waarop beiden sturen is dus essentieel.

 

Rendementsratio’s

Voor de controller zijn de belangrijkste rendementsratio’s de WACC (Weighted Average Cost of Capital) en de RRR (Required Rate of Return) en voor de assetmanager zijn dat de IRR (Internal Rate of Return) en de TRR (Total Rate of Return). Waar het jargon van controllers en assetmanagers nu nog op zichzelf staat, zou dit samen moeten smelten. Omdat de rendementsratio’s een sterke onderlinge wisselwerking hebben, is het presteren van de controller en de assetmanager onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het is belangrijk dat de assetmanager en de controller elkaar doorlopend informeren over de (verwachte) ontwikkelingen van de vastgoedportefeuille en de invloed daarvan op de rendementsratio’s. Door dezelfde taal te spreken en elkaar actief op te zoeken in de planning- en controlcyclus, kunnen beide hun taak nog beter uitvoeren.  

 

Over de auteur

Herman Groenewold is senior business consultant bij Reasult

Reageer op dit artikel