blog

De buitenkant en de binnenkant

Geen categorie

Zijn ze wel duurzaam in Singapore? Met bouwen wel, maar daarna veel minder.

Singapore loopt voorop als het gaat om het bouwen van duurzame gebouwen en bouwt al jarenlang de meeste minst- of niet milieubelastende gebouwen in Azië en per vierkante kilometer grond van de wereld. Deze gebouwen krijgen allemaal een hoge Breeam of andere milieurating-classificatie. Hier maakt Singapore graag goede sier mee in allerlei nationale en internationale lijstjes en rapporten die gepubliceerd worden en ik moet zeggen; de gebouwen met planten aan de gevel en op het dak schieten de grond uit en zien er prachtig uit bij de oplevering.

De vraag is alleen: wat gebeurt er na oplevering van deze milieuvriendelijke gebouwen en wat gebeurt er in deze gebouwen door de werknemers en bewoners, onder meer met het afval? Een gebouw kan nog zo duurzaam zijn en ecologisch verantwoord zijn gebouwd, als het een enorme afvalberg oplevert, is er weinig tot niets bereikt. 

De praktijk wijst uit dat veel Singaporezen, met de hier vrij verkrijgbare zeer giftige pesticiden, spuiten tegen de insecten die op de planten afkomen want deze insecten worden beschouwd als onhygiënisch. Het resultaat is uiteraard dat de planten ook doodgaan en binnen korte tijd de gevel weer kaal is, weinig groen en duurzaam.

De vrije beschikbaarheid van plastic tasjes is een groot probleem. Overal zijn deze tasjes gratis. Elk product dat gekocht wordt in de supermarkt, heeft recht op een eigen tasje. Als je niet oplet, kom je thuis met drie producten in vier tasjes. Ook hier is overdreven hygiëne belangrijker dan de afvalberg, want volgens Singaporezen is het onhygiënisch als tandpasta in dezelfde tas zit als fruit. Een ander probleem is het gebrek aan bewustzijn over een duurzaam afvalbeleid. Singapore kent geen gescheiden afval en recycling, zoals Nederland dat kent. Dus plastic, glas, batterijen, organisch/tuinafval, luiers, papier, chemisch afval en restafval, allemaal apart zoals Nederlanders gewend zijn, is hier onbekend. Al het afval gaat bij elkaar en wordt tezamen opgehaald. Het officiële standpunt van de overheid is dat zelfs batterijen, toners en verf schoon zijn; die mogen dus ook gewoon in de vuilnisbak. In sommige winkelcentra staan verschillende afvalbakken maar als je kijkt naar de inhoud, is alles hetzelfde. Op de meeste kantoren wordt zelfs oud papier niet apart ingezameld. Door het vele verpakkingsmateriaal en het niet gescheiden inzamelen van afval, is de hoeveelhei elke dag gigantisch.

Met een zonnig klimaat en meer dan 6 uur zon per dag verwachten veel buitenlanders dat zonnepanelen alom aanwezig zijn in Singapore. Echter, minder dan 2 procent van de totale energiebehoefte komt voort uit zonneenergie, terwijl Singapore voor 100 procent afhankelijk is van de import van energie als een land zonder natuurlijke grondstoffen. Vergelijk dit met Duitsland, waar het gebruik van zonneenergie sterk wordt gestimuleerd en waar op sommige dagen bijna 50 procent van de energiebehoefte via de zon wordt opgewekt.

Elk internationaal lijstje waar Singapore slecht uitkomt, als bijvoorbeeld het (hoge) energieverbruik per inwoners, de (lage) mate van glasrecycling of afwezigheid en gebruik van zonneenergie, worden afgedaan door de overheid met een argument dat “de unieke omstandigheden waarin Singapore verkeert, niet in aanmerking zijn genomen”. Welke bijzondere omstandigheid dat is, is niet geheel duidelijk. De initiatieven op het gebied van recycling komen voornamelijk van ngo’s die hetzij gesponsord worden door particulieren hetzij onderdeel zijn van een buitenlandse organisatie.

Juist in Singapore, met een hoge bevolkingsdichtheid, is gescheiden afvalverwerking noodzakelijk en relatief makkelijk te realiseren. De meeste mensen wonen in een appartementencomplex hetgeen gescheiden afvalverwerking vergemakkelijkt. In deze complexen wordt elke dag het vuil opgehaald en kan het afval door bewoners gemakkelijk gesorteerd worden in de containers die neergezet kunnen worden voor verschillende soorten afval.

 

Daarnaast zijn Singaporezen zijn gewend aan veel regels en wetten die nageleefd moeten worden op straffe van hoge boetes en lijfstraffen. Indien de wetgeving er is, zal deze ook nageleefd worden. Probleem is alleen dat de wetgeving ontbreekt. Daarnaast schromen bewoners niet om de hotline te bellen als ze de indruk hebben dat hun buren iets verkeerds doen.

World Earth Day op 22 april. Uiteraard wordt in Singapore daar enthousiast aan meegedaan. Hoe? Iedereen draagt een groen shirt want groen is immers de kleur van het milieu en duurzaamheid! Nog een lange weg te gaan.

 

Over de auteur

 

Mr Laurentien Kok MRE MRICS is kandidaat notaris bij Bird & Bird LLP in Nederland en Singapore

 

Deze column is geplaatst in Vastgoedmarkt van juli-augustus 2015 

 

 

 

Reageer op dit artikel