blog

Integriteit van vastgoedtaxateurs

Geen categorie

Volksstammen van beroepsuitoefenaars schreeuwen van de daken dat ze professioneel, transparant, kwalitatief en vakbekwaam handelen en dat zij hun eigen integriteit of die van de beroepsgroep hoog in het vaandel hebben staan.
Nou, dat is mooi. Maar zoveel containerbegrippen in één presentatie wekt argwaan.
‘Businesstools’ als softwareapplicaties, symposia, regelgeving en protocollen, gedragscodes, toezicht, ethiekcommissies en certificering worden in het leven geroepen om aan te geven dat het goed zit met de integriteit.

Eerlijk en fatsoenlijk?

De na de euro- en bankencrisis ontstane herziene wet- en regelgeving leidt ertoe dat meer en hogere eisen worden gesteld aan taxateurs. Bovendien ontstaat een toenemende belangstelling voor beroepsethiek en ethisch zakendoen. Uit het onderzoek ‘net werken en netwerken’ van Jeurissen en Berkhout (2009) komt naar voren dat het niet goed is gesteld met de integriteit binnen de vastgoedsector. Volgens de vastgoedsector zelf scoren handelaren, makelaars en projectontwikkelaars onder de maat, zo blijkt uit het onderzoek. Gemiddeld zo’n beetje een 5+ op een schaal van 10. Accountants en notarissen scoren een 7,5. Het onderzoek is inmiddels al weer vijf jaar oud. Hoe liggen de verhoudingen vandaag de dag? Als het integriteitsbeeld al is verbeterd in de laatste jaren, is dan ook de gewenste integriteit behaald?

Uit commentaren van de medemens en de (sociale) media maak ik op dat de vastgoedsector niet goed in de smaak valt bij het grote publiek. Ontsporingen van corporatiebestuurders en vastgoedfinanciers, de vastgoedfraude, frauderende makelaars en taxateurs zijn in de beeldvorming aan de orde van de dag. Zoals in elke branche vergiftigen nu juist dit soort uitspattingen het branche- imago. Juist de herhaalde berichtgeving over het gebrek aan integriteit voedt de negatieve stereotype belevingswereld bij het publiek. En dat blijft hangen, vraag maar na op feestjes en bijeenkomsten.

Oorzaken?

We leven op dit moment in een complexe wereld waarbij mensen als ze het niet meer weten de ene vraag gaan vervangen door de andere (beschikbaarheidsheuristiek). Moeilijke materie blijft dan liggen, of de werkelijke inhoud van de materie wordt vervormd. Vormt complexiteit van zaken een oorzaak van aantasting van de integriteit, doordat het gedrag en het karakter van de individu erdoor wordt veranderd?

Of is het toenemende individualisme een ontwikkeling die knaagt aan de integriteit van mensen? Alleen opkomen voor het eigen belang, controledrift, afgunst en intolerantie vormen aantasters van het (wederzijdse) vertrouwen. Als vertrouwen ontbreekt ontstaat een wereld vol eenlingen. Individuen die niet meer in staat zijn het gezamenlijke belang te dienen wegens gebrek aan vertrouwen. Wordt integriteit ondermijnd door hebzucht en status? Waarom scoren notarissen een 7,5 en makelaars een 5+? Het lijkt erop dat cultuur voor een groot deel bepalend is voor de uitwerking van de integriteit.

Waar naartoe?

Een taxateur is een schattingsprofessional, dus zal hij zijn eigenwaarde op juistheid kunnen schatten, neem ik aan. De ‘eigen waarde’ staat dan voor eigenschappen en opvattingen waaraan de taxateur veel waarde hecht.

De taxateur behoort openheid van zaken te geven, transparant te werken, en uit te leggen en toe te lichten hoe hij zijn werk tot stand heeft gebracht. De taxateur die vervolgens ook nog onafhankelijk weet te denken en te handelen, legt de weg open naar integer werken. Alle definities beschouwend, draait integriteit in wezen om het beantwoorden van de vraag: hoe eerlijk en oprecht ben je nu werkelijk?

De taxateurs gaan het integriteitvraagstuk dus zelf beantwoorden. En dat gaat nog lukken ook. De motivatie tot verandering komt immers vanuit de taxateur zelf. Ze zien ook wel in dat de cirkel van het negatieve beeld kan worden doorbroken door niet alleen hun persoonlijke integriteit te borgen, maar eveneens die van de professionele integriteit.

Paul Mulder RT bij Ex Tunc – Waardemanagement

Reageer op dit artikel