blog

Abdicatie

Geen categorie

Ik weet niet of het iets met de aanhoudende economische, financiële, politieke en zelfs morele crisis te maken heeft, waarmee Europa al enige jaren worstelt, maar ik zie toch wel een duidelijke wisseling van de wacht. Niet zomaar poppetjes die verschuiven, zonder dat er iets echt verandert. Die wisseling van de wacht heeft te maken met het afscheid van een oudere generatie voor een nieuwe, jongere lichting. En dat werd ook tijd.

Het afscheid van paus Benedictus kwam wat dat betreft nog onverwacht, omdat juist de top van de katholieke kerk niet echt bekend staat als een lichaam van verandering. Die top bestaat immers uit een klein groepje oude tot zeer oude mannen en van verjonging is al snel sprake als zijn opvolger rond de zestig plus is. Zelfs daarvan is het niet gekomen, want de nieuwe ‘heilige vader’ – Franciscus I – is met 76 jaar beslist niet een van de jongsten. Van een vrouwelijke paus kunnen we de komende decennia alleen maar dromen. Benedictus zei bij zijn afscheid dan ook – maar hij bedoelde zeer zeker iets anders – ‘dat de Heer nog wel eens sliep’. Ik vrees dat God waar het gaat om vrouwen in topposities in de Kerk, nog wel even blijft slapen.

Die andere abdicatie – waar velen, tenminste in Nederland, over spreken – past wat beter in de nieuwe tijden die aanbreken. Koningin Beatrix doet op 30 april afstand van de troon en wordt opgevolgd door haar zoon, Willem-Alexander. Omdat het hier om een erfelijke kwestie gaat, moeten we niet te veel het accent leggen op het gegeven dat een topvrouw haar positie inruilt voor een man. Daar komt nog bij, dat de opvolger van Koning Willem-Alexander te zijner tijd zeker weer een vrouw zal zijn. Maar verder past de troonsafstand van de Nederlandse koningin geheel binnen de maatschappelijk eis, dat ook ons koningshuis met enige regelmaat moet verjongen en dus verfrissen. Daarvan kunnen ze in het conservatieve Groot-Brittannië nog iets leren.

Ik wil het hier echter hebben over een andere abdicatie, namelijk die van de ‘koningin’ van de NRW, Linda Kruit. Linda heeft de afgelopen jaren als directeur van de Nederlandse tak van de International Council of Shopping Centers een belangrijke en eigen rol gespeeld in de modernisering van het vaderlandse winkelvastgoed. Mede door haar inzet en professionalisme is de NRW bij excellence de organisatie geworden die het Nederlandse winkelvastgoed en de positie van de retailers én eigenaren op de kaart heeft gezet. Onderzoek, representatie, marketing en profilering, en niet te vergeten modernisering van de winkelvastgoedsector, waren bij haar in uitstekende handen. Dat leidde onder meer onder haar ‘mandaat’ tot een verdubbeling van het aantal leden.

Inmiddels is bekend, wie Linda gaat opvolgen. Gelukkig is het weer een vrouw, want er zijn al zo weinig vrouwen in de top van het Nederlandse (retail)vastgoed. Brigit Gerritse is in mijn ogen een uitstekende opvolgster van ‘koningin’ Linda en beschikt over een gedegen winkelvastgoedachtergrond. Haar CV omvat werkzaamheden in de makelaardij bij DTZ, de corporatiewereld en twee winkelvastgoedfondsen van naam, Unibail-Rodamco en Corio.

Met die achtergrond moet zij – met het kantoor van de NRW in Utrecht – in staat zijn in de voetsporen te treden van Linda Kruit en de NRW verder te positioneren in een markt die door de eerder genoemde crisis het niet gemakkelijk heeft. En voorlopig ook niet gemakkelijker zal krijgen. Heikele thema’s waarmee de winkelsector de komende jaren ongetwijfeld nog meer dan nu te maken zal krijgen, zijn de oplopende leegstand, de schijntegenstelling tussen online en fysiek winkelen, de positie van retail in de toekomstige ruimtelijke indeling in Nederland, en wat minder ingrijpende, maar blijkbaar in ons land nog steeds tot hoge emoties leidende zaken als de winkeltijdenwet. Een hele klus, lijkt me.

Deze column van Ruud de Wit verscheen eerder in Vastgoedmarkt maart 2013.

Reageer op dit artikel