blog

1 miljoen euro vergoeding aan ‘WOZ-bezwaarfabrieken’ weggegooid geld

Geen categorie

De Nederlandse gemeenten betalen jaarlijks ongeveer 1 miljoen euro aan zogenaamde ‘no-cure-no-pay’ bureaus, die indieners van bezwaarschriften tegen de WOZ-waarden ondersteunen.

Onderzoek van de Waarderingskamer [PDF] naar de werkwijze van ‘no-cure-no-pay’-bureaus toont echter aan dat het laten indienen van een bezwaar door een ‘bezwaarfabriek’ nauwelijks tot meer succes leidt. Volgens de Waarderingskamer (toezichthouder op WOZ-taxaties) is het resultaat niet beter dan wanneer de belastingplichtigen zelf een bezwaar indienen. 

De Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) schreef onlangs een brief aan de Tweede Kamer, waarin zij de noodklok luidt. Daarin stelt de VNG dat de schatting van 1 miljoen euro nog uiterst laag is. De VNG wil dat de Tweede Kamer het kabinet oproept haast te maken met een betere proceskostenregeling voor de Wet WOZ. Als de nieuwe regeling niet op 1 januari 2014 is ingevoerd, veroorzaakt dat volgens de VNG 20 miljoen euro aan maatschappelijke kosten.

Eind februari ontvangen onroerendgoedeigenaren de aanslag van de gemeentelijke belastingen. In deze aanslag is ook de WOZ-beschikking opgenomen. Bij deze beschikking stelt de gemeente de WOZ-waarde vast voor het kalenderjaar.

Landelijk gezien maakt ongeveer 3,4 procent van het aantal belastingplichtigen bezwaar tegen deze beschikking. Van deze mensen krijgt iets meer dan de helft gelijk. Dat houdt in dat ongeveer 1,8 procent van alle waarden achteraf wordt bijgesteld. Als we nagaan dat landelijk gezien jaarlijks 7,5 miljoen woningen worden getaxeerd, dan krijgen ongeveer 135.000 bewoners jaarlijks gelijk in hun bezwaar.

In absolute aantallen is dat niet veel. Anderzijds houden deze cijfers in dat de gemeenten in Nederland dus voor 98,2 procent van de woningen een waarde vaststellen waartegen de belastingplichtige burger geen bezwaar heeft of waarvoor de waarde na bezwaar hetzelfde blijft. Een dikke voldoende dus.

Bezwaarschriften behandelen kost echter geld. Niet alleen de gemeente maakt kosten, ook de belastingplichtige zelf. Hij moet de tijd nemen om een bezwaarschrift te schrijven en moet misschien zelfs kosten maken voor een taxateur, die een taxatierapport maakt, om dat tegenover de taxatie van de gemeente te stellen. Ook kan hij, als het erg ingewikkeld wordt, een belastingadviseur of een advocaat inschakelen.

Kostenvergoeding
In de wet is opgenomen dat een belastingplichtige die bezwaar maakt tegen een aanslag of een beschikking, en die daarin gelijk krijgt, recht heeft op een tegemoetkoming in de kosten. De toelichting bij de wet spreekt nadrukkelijk over ‘een tegemoetkoming’ in de kosten. Het is niet de bedoeling van de wetgever alle kosten integraal te vergoeden. 

De voorwaarden om in aanmerking te komen voor een kostenvergoeding zijn beperkt: het bezwaar moet terecht (gegrond) zijn; er moeten kosten zijn gemaakt; de kosten moeten redelijkerwijs zijn gemaakt; en de kosten moeten zelf redelijk zijn.

Niet alle gemaakte kosten komen voor vergoeding in aanmerking. In het Besluit proceskosten bestuursrecht is bepaald dat in ieder geval de kosten van bijvoorbeeld een belastingadviseur of advocaat voor rechtsbijstand worden vergoed en de kosten van een deskundige (taxateur). Kopieerkosten komen bijvoorbeeld niet voor vergoeding in aanmerking, kosten van kadastrale uittreksels wel. Ook zijn er regels voor de vergoeding van reis- en verletkosten.

Kosten rechtsbijstandverlener
De vergoeding van de kosten van een advocaat of belastingadviseur wordt bepaald aan de hand van een puntenstelsel: bezwaarschrift/ beroepschrift 1 punt; verschijnen hoorzitting 1 punt; en nadere hoorzitting 0,5 punt.

Eén punt levert (in bezwaar) 235 euro op. Dit kan nog worden verlaagd of verhoogd aan de hand van de ingewikkeldheid van de zaak. De rechter heeft in een groot aantal zaken bepaald dat de gemiddelde WOZ-zaak niet moet worden verhoogd of verlaagd, maar als gemiddeld (factor 1) moet worden beschouwd.

  • Kosten deskundige. De kosten van een ingeschakelde taxateur worden vergoed op basis van een vergoeding per uur. In een arrest uit 2012  is bepaald dat voor een woningtaxatie (zonder inpandige opname) 2 uur à 50 euro moet worden vergoed, exclusief BTW, dus 121 euro. Als een inpandige taxatie wordt verricht, moet 4 uur worden vergoed.
  • No cure – no pay bureaus. Sinds begin 2009 doet zich een ontwikkeling voor op de WOZ-markt, die gemeenten in Nederland veel geld kost. Een aantal bureaus in Nederland (ook wel bezwaarfabrieken genoemd) richt zich op het massaal indienen van bezwaren. De reden: de hiervoor beschreven kostenvergoeding opstrijken. Een gegrond bezwaar levert toch al snel 591 euro op, te weten: 2 punten (bezwaar en hoorzitting) x € 235 + € 121 (taxatierapport). Procederen bij de rechter is nog veel lucratiever.

Besluit proceskosten WOZ-zaken
Er is inmiddels een Besluit proceskosten in WOZ-zaken in voorbereiding, dat afwijkende regels kent voor vergoedingen in WOZ-zaken. De vergoedingen in deze nieuwe regeling zullen veel lager zijn. De datum van inwerkingtreding van dit besluit is nog onduidelijk. De streefdatum is 1 januari 2014, maar het is de vraag of dat gaat lukken.

Jennifer Lanser
Adviseur Van den Bosch partners en docent Academie Lokale Belastingen.

Reageer op dit artikel