blog

Jos van Rey

Geen categorie

Ik wilde er eigenlijk niet meer op terugkomen, op ‘Afschrijven op z’n Roermonds’, maar soms achterhaalt de werkelijkheid goede voornemens. In mijn column in Vastgoedmarkt van juni-juli 2011 gaf ik mijn mening over het plan van de gemeente Roermond om een deels leegstaand kantoor op het Kazerne-voorterrein over te nemen van de combinatie Piet van Pol-VolkerWessels voor een bedrag, dat in mijn ogen veel te hoog is. Ik begrijp best dat de gemeenteraad mijn columns niet leest, dus de aankoop is inmiddels goedgekeurd.

In de column wees ik op twee aspecten die nadere aandacht verdienen. Gemeenten in deze tijden van leegstand en vastgelopen projecten moeten voor marktpartijen niet als redder in de nood optreden door zelf het vastgoed te kopen. En zeker niet met een afschrijving over veertig jaar en een dubieuze restwaarde van 25 procent. Dat  betekent het probleem veertig jaar doorschuiven en op de rekening van onze kleinkinderen zetten. Een tweede, verontrustend aspect dat ik aanroerde, was de mogelijke schijn van belangenverstrengeling bij deze aankoop. Piet  van Pol is een zeer dicht bij wethouder Jos van Rey staande ontwikkelaar en met deze deal is de al jaren met vraagtekens omgeven relatie tussen deze twee Roermondenaren een grens over gegaan, die politiek en ethisch ongewenst kan worden genoemd.

Begin oktober is deze nauwe verwevenheid van het doen en laten van Van Rey en die van Van Pol op een  onthutsende wijze nader in het nieuws gekomen. Onder de kop Belangenconfl ict Van Rey opende De Limburger  met een opsomming van de gemeenschappelijke zakelijke en persoonlijke (vastgoed)belangen van Van Rey en Van Pol en concludeerde de krant dat de Roermondse wethouder kampt met ‘een permanent integriteitsprobleem’.  De krant haalde twee gerenommeerde hoogleraren aan die op basis van het aangedragen materiaal pleitten voor een onafhankelijk onderzoek om vast te stellen of er oneigenlijke belangen een rol hebben gespeeld en ‘of het publieke belang is geschaad’.

Van Rey en de machtige VVD-lobby in het Limburgse land maakten vervolgens fouten waarvoor elke  communicatiedeskundige waarschuwt. De geciteerde hoogleraren werden door de lokale VVD met prostituees  vergeleken en de partner van Van Rey stopte vis in het krantenartikel, met begeleidend briefje (‘Krant met stinkende bijsmaak’), en stopte dit in de brievenbus van een journalist van De Limburger. Plots was een landelijk item  geboren en de Roermondse burgemeester moest dan ook verklaren dat het toch maar beter is als zo’n  onafhankelijk onderzoek er komt.

Hoge bomen vangen veel wind en we kennen ook het cliché dat ’alles wat boven het maaiveld uitsteekt, in  Nederland onmiddellijk de kop wordt afgehakt’. Van Rey is een enthousiast, bevlogen en doortastende politicus,  die van de politiek een bedrijf heeft gemaakt. Hij ziet het besturen van een stad als het runnen van een private  onderneming. We kennen meer van dit soort VVD’ers, zoals de ook al in de problemen geraakte Ton Hooijmaijers.  Maar Van Rey had zich beter moeten realiseren dat een politicus vijanden maakt en nooit onkwetsbaar is, en dat  het een taak van de media is naar boven te brengen wat mogelijk niet deugt.

Ik kan me niet voorstellen dat Jos van Rey deze affaire politiek overleeft. Ik geloof ook niet dat hij geld in zijn eigen  zak heeft gestoken – dat wordt hem ook niet verweten. Ik ben er ook van overtuigd dat hij in zijn handelen het  belang van Roermond, Limburg en de VVD heeft willen dienen. Maar hij heeft te lang de kans gekregen zijn hand te verspelen, zonder dat iemand hem een strobreed in de weg legde. Ik weet niet wat De Limburgse en landelijke  media de komende weken nog meer over Van Rey naar buiten gaan brengen. Maar ik hoop dat het blijft bij een schijn van belangenverstrengeling.

Dankzij Van Rey mag Roermond zich ‘retailstad’ van Nederland noemen. Niemand zal durven ontkennen dat deze  gedreven ondernemer-politicus het stadje aan de Maas op de kaart heeft gezet. Maar deze affaire onderstreept  opnieuw dat wie zonder goed naar zichzelf te kijken met vuur speelt, heel wat vastgoed in vlammen kan doen  opgaan.

Deze column van Ruud de Wit is eerder verschenen in Vastgoedmarkt van oktober 2011

Reageer op dit artikel