blog

Karst Hagedoorn: volgende fase industriële revolutie, hoe komen we daar?

Geen categorie

Ik schreef in mijn vorige blog over de volgende fase van de industriële revolutie in de bouw. En dat we die kunnen bereiken door te gaan samenwerken. Nu geef ik mijn visie op hoe we de volgende fase van de industriële revolutie in de bouw kunnen bereiken.

Karst Hagedoorn: volgende fase industriële revolutie, hoe komen we daar?

Recentelijk kopte Cobouw: ‘Topoverleg claims bij ontwerpfout’. Wat mij in het bericht opviel, was de alinea waarin melding werd gemaakt van de ‘wildgroei’ aan voorwaarden die over en weer worden gebruikt om opdrachten af te zekeren. Daarbij werd ook nog vermeld dat er waarschijnlijk weinig resultaten zouden worden geboekt….

Als we zo blijven doorgaan lukt samenwerken niet. Het woord ‘vertrouwen’ wordt daarbij vaak gebruikt als bijna een voorwaarde. Net als allerlei andere voorwaarden die in het begin duidelijk worden gemaakt. Maar waarom beginnen met allerlei voorwaarden? Vergelijk het maar eens met vrienden maken. Dat gebeurt in eerste instantie toch ook niet met voorwaarden?

Om tot een goede samenwerking te komen doorloop je bijna hetzelfde proces als bij vrienden maken. Je toont eerst lef en nieuwsgierigheid om op iemand af te stappen en contact te maken. Je hebt enthousiasme nodig om het gesprek gaande te houden, bij te lange stiltes valt het gesprek dood en wordt een volgende keer contact leggen moeilijk. En praten over koetjes en kalfjes gaat op een gegeven moment vervelen, dus je zult jezelf een keer moeten ‘bloot’ geven en persoonlijke onderwerpen aansnijden (je kwetsbaar en open opstellen). Of alle stadia bij het eerste contact aan de orde komen, is de vraag. Maar ja, is dat nodig? Klikt het, dan zoek je vaker contact. Klikt het niet, dan niet.

Ik denk dat bijna iedereen zo’n situatie in zijn privéleven wel eens heeft meegemaakt. Waarom lukt dat dan niet op zakelijk gebied? Daarbij hoeven we niet direct bang te zijn voor verplichtingen en/of voorwaarden. Daar gaan we ook niet vanuit bij het eerste contact.

Laten we eerst eens in gesprek gaan met elkaar en kijken of we een gezamenlijk belang (een klik) kunnen vinden, maar wel lef en nieuwsgierigheid tonen om dit te onderzoeken. En laten we dan zo eerlijk zijn om hierover ook echt te praten en ‘vertrouwelijk’ met deze informatie om te gaan (kwetsbaar en open). Een gezamenlijk belang in de bouw lijkt voor de hand te liggen: realisatie van een project. Dus dat zou moeten lukken.

Vervolgens kunnen we met elkaar spreken over kansen en mogelijkheden in plaats van onzekerheden en onmogelijkheden (enthousiasme). Zo houden we het gesprek gaande. Om tot slot te spreken over de realisatie van het project en daarbij open en kwetsbaar aan te geven waaraan de voorwaarden moeten voldoen. Daarbij rekening houdend met ieders belang. En op dat moment kan het niet anders, door het enthousiasme en de insteek, dat je voor iedereen acceptabele voorwaarden ontwikkelt. De voorwaarden voor een project komen dus als laatste aan bod en niet als eerste. En ze worden gezamenlijk bepaald voor de realisatie van het project en niet eenzijdig opgelegd. Volgens mij een route die ervoor zorgt dat we samen verder kunnen komen!

Karst Hagedoorn, medewerker integrale projecten bij Trebbe Oost & Noord

Stem op Karst Hagedoorn. Ga hier naar het stemformulier.

Reageer op dit artikel