blog

Krimp of kramp

Geen categorie

Op de dag dat het drama rond het Heerlense winkelcentrum ’t Loon zich ontvouwde, vond in de naastgelegen schouwburg de conferentie Vastgoed Limburg 2011 plaats. Belangrijkste programmaonderwerp was krimp. Dat thema werd van verschillende kanten belicht – maar vooral gerelativeerd. Uitspraken als ‘parkstad heeft last van partiële krimp, in tegenstelling tot Emmen’ of ‘vergeleken met Oost-Duitsland valt het mee’ leken de urgentie van het probleem te ontkennen.

Sterker nog, prof. Pieter Tordoir, Universiteit van Amsterdam en Amsterdam School of Real Estate, schetste de kracht van Limburg. Alles waaraan bedrijven anno 2012 behoefte hebben, is te vinden in het smalle stuk land tussen Duitsland en België: een hoog opgeleide bevolking, kenniswerkers en veel innovatie. Er worden meer patenten geregistreerd dan in de regio Enschede. Het is waarschijnlijk allemaal waar, maar los van Venlo, dat het qua bedrijvigheid goed doet, is de vraag waarom die bedrijven niet komen. Is dit stuk land zo’n onontdekte parel? En als dat zo is, waarom trekt het hoger management van bedrijven als Vodafone en Vesteda, dat de kwaliteiten van het gebied kent, er dan weg? Daarop kwam geen antwoord.

Meer algemeen gaf de professor als verklaring dat Limburg te maken heeft met structuurfouten, die ontstonden in de periode van de-industrialisatie. Wat hij vergeet te zeggen, is dat een deel van het succes ná die periode door  overheidsstimulatie werd afgedwongen, zoals de vestiging van Libertel bij het vergeven van de licenties voor  GSM-aanbieders. Zodra zo’n bedrijf (nu Vodafone) de vrije hand kreeg, volgde het de beweging van de vrije markt en vertrok (deels).

Een oplossing of een visie op kansen werd de bezoeker aan het congres nauwelijks gegeven, of het moet de  meermaals gehoorde uitroep zijn: ‘Krimp moet van de agenda’. Krimp mag geen kramp worden. Als daarmee wordt bedoeld dat er niet langer over moet worden vergaderd, dat het afgelopen moet zijn met dikke nota’s en onderzoeken, om eindelijk daadkrachtig te handelen, is het een goede aansporing. Maar helaas werd duidelijk dat men meende dat het onderwerp voldoende tussen de oren zit en dat we het niet langer als een mantra moeten herhalen. Het tegendeel werd direct geleverd. Wethouders, bestuurders en ontwikkelaars streden als vanouds over regievoering, bouwstop, herontwikkeling van bestaande bouw en bovenregionale coördinatie door de overheid. Een verkrampte discussie.

Wijze uitspraken waren er van Jan Bruil, regiomanager Zuid Projectontwikkeling Bouwinvest. Hij wenste een  totaalvisie op het gehele gebied en, in tegenstelling tot Andy Dritty, wethouder van Landgraaf, bepleitte hij regionale regie om te voorkomen dat steden hun eigen gang gaan. Ten slotte gaf hij het goede antwoord op de vraag die aan alle sprekers werd gesteld: Wat doet u om de gevolgen van krimp op te vangen? Hij wees op de 100 miljoen euro van zijn onderneming die vastzit in Zuid-Limburgse stenen. Die stenen op waarde houden, is al een forse bijdrage aan het handhaven van het vastgoed in het heuvelland.

Deze column van Mels Dees, hoofdredacteur / uitgever Vastgoedmarkt, verscheen eerder in Vastgoedmarkt december 2011.

Reageer op dit artikel