blog

Afschrijven op z’n Roermonds

Geen categorie

Omdat kantoorpanden in een snel tempo verouderen en de vraag wat een kantoor zonder huurders waard is wel altijd onbeantwoord zal blijven, wordt er over het algemeen over dertig jaar afgeschreven. Daar denkt de gemeente Roermond, die met Casimir Vastgoed een koop wil sluiten over een grotendeels leegstaand kantoorpand op het Kazerneterrein heel anders over.

Het betreffende kantoorpand – 8.000 m2 – werd twee jaar geleden opgeleverd. Het is voor een deel kortlopend gehuurd door Essent en Bakker Bart. Essent kan er in 2014 weer uit en Bakker Bart in 2014. Roermond wil het kopen van de ontwikkelaars Piet van Pol en VolkerWessels voor 15,5 miljoen euro, exclusief BTW, en er een publiekswinkel in huisvesten. Ik heb deze koop, waarover de gemeente weinig informatie wil verstrekken (ook niet de twee onderliggende taxatierapporten) aan een aantal gerenommeerde taxateurs voorgelegd. Bij een geschat huurniveau van 125 euro, het huidige aanbod aan kantoorruimte en de gemiddelde kantooropname in deze gemeente komen zij op ongeveer 12 miljoen euro uit.

De gemeenteraad moet op 7 juli nog een formele beslissing nemen, maar als het aan burgemeester Van Beers ligt, gaat de deal door. Het gemeentebestuur gaat ervan uit dat na veertig jaar een restwaarde van 25 procent overblijft, boven de grondprijs. Vanuit die redenering is een berekening gemaakt die ten gunste uitkomt voor kopen in plaats van deels huren. Roermond bestaat over veertig jaar nog, zegt zelfverklaarde vastgoedexpert Van Beers in De Limburger. De risico’s van leegstand – en die zijn heel reëel – wimpelt de burgervader weg. De door mij geraadpleegde taxateurs noemen een afschrijving over veertig jaar, plus een restwaarde van 25 procent, van den zotte.

Maar er is meer. Iedereen in het vastgoed en in Roermond weet dat Piet van Pol een hele goede vriend is van de altijd uitgesproken VVD-wethouder Jos van Rey, nu ook Eerste Kamerlid. Van Rey is een ondernemer-politicus par excellence en heeft samen met Van Pol al heel wat vastgoedzaken in het Roermondse geregeld. Onder meer het door Van Pol en TCN ontwikkelde Retailpark, dat nu in de portefeuille van VastNed is opgenomen. Het bewuste kantoorgebouw maakt deel uit van een veel groter complex, de Stadhouder, dat in 2006 in uitvoering werd genomen, een investering vergde van 160 miljoen euro, en dat onder meer appartementen omvat die voor een deel in de portefeuille van de corporatie Woonzorg terecht zijn gekomen. Voor de kleine stad aan de Maas vormt dit project, met als sluitstuk het kantoorpand, de verbinding tussen het Kazerneterrein – met de succesvolle Outlet Factory – en de binnenstad.

Het project werd begonnen in het allerbeste jaar uit de geschiedenis van het Nederlands vastgoed, toen de verhuur- én verkoopmogelijkheden nog onbeperkt leken. Dat drie jaar later de wereld er heel anders begon uit te zien, is jammer, maar niet helemaal te voorspellen. Er is dus een reële verklaring voor de leegstand in het kantoor nu. Maar tegelijk kan de vraag worden gesteld of lokale overheden als eigenaar van vastgelopen projecten moeten optreden. Als dat de norm wordt, hoeven beleggers en ontwikkelaars die met leegstand kampen, niets meer te vrezen. Een overheid moet juist ver weg blijven van het in eigendom nemen van in problemen geraakt vastgoed. En als dat dan toch moet, dan voor een  afgewaardeerde prijs en niet voor een zogenaamde marktconforme prijs of daarboven.

In de lokale media is gesuggereerd dat hier sprake zou kunnen zijn van belangverstrengeling tussen Van Rey en Van Pol. Van Rey is een veel te slimme politicus en zakenman om zich dit te laten aanleunen. Wel illustreert deze zaak dat politici en zakenlieden uiterst behoedzaam moeten opereren om de schijn van belangenverstrengeling te vermijden. De Limburgse vastgoedgeschiedenis heeft wat dat betreft al een flink aantal schrijnende zaken opgeleverd en een spraakmakend boek daarover heet niet voor niets de Vriendenrepubliek. Als het college van Roermond doorgaat met deze aankoop, die mogelijk nog Brusselse gevolgen kan hebben (ongeoorloofde steun), is het te hopen dat de gemeenteraad zich sterk maakt voor een aanzienlijk lager aankoopbedrag. Hierdoor zou de gemeente bijvoorbeeld een streep kunnen zetten door de nu naar buiten gebrachte bezuinigingen op sociale voorzieningen van ruim 2 miljoen euro.

Deze column is eerder gepubliceerd in Vastgoedmarkt juni/juli 2011

Reageer op dit artikel