blog

Gemiste kans

Geen categorie

Het huren van een stand in de congresruimte van de Mipim, of zelfs het bezoeken van deze grote internationale vastgoedbeurs, is onder Nederlanders al langere tijd minder populair dan deelname aan de Mapic of de Expo Real.

Dit betekent niet dat er op de Zuid-Franse boulevard eerder deze maand geen Nederlands was te horen – in tegendeel. De verschillende luchtvaartmaatschappijen hoeven over de bezettingsgraad van de vluchten naar Nice niet te klagen. Maar veel landgenoten prefereerden het netwerken op de terrassen boven het betalen van 1.500 euro beursentree. Dat is in verschillende opzichten een gemiste kans.

Ten eerste roept de branche de afgelopen tijd om oplossingen en maatregelen van de overheid om de (grote) problemen op te lossen – maar verzuimt kennis te nemen van strategieën die andere landen al ontwikkelden en de bezoeker van de beurs toonden. Ten tweede is Mipim een uitgelezen kans om projecten te demonstreren aan mogelijke investeerders. Zelfs kleine steden, en niet alleen Franse, toonden het publiek vernieuwende projecten. De hoge toegangsprijs werkt daarbij dan weer stimulerend: wie zo veel geld betaalt aan entree en verblijf wil met zo veel mogelijk informatie thuis komen.

Omdat het doorgaans tegenvallende bezoek uit Nederland ook de beursorganisatie een doorn in het oog was, richtte Mipim gratis een landenstand in, de Gateway Netherlands, waarin Nederlandse partijen zich konden presenteren. Dat kwam, helaas, niet goed uit de verf. Deels lag dat aan de slechte bereikbaarheid van de stand, op een niet erg centrale plek van de beurs. Los van de geanimeerde borrel, waarmee deze beurs toch al te veel wordt geassocieerd, was het doorgaans doodstil in de stand. Er moest zelfs een keer een slapende man worden verjaagd. De interessante lezingen werden zeer matig bezocht.

Op de beurs zelf waren uit Nederland weinig partijen te vinden. Vooral de gemeenten ontbraken. Hoewel Utrecht, Rotterdam en Den Haag partners waren in de Gateway Netherlands, kon het publiek nauwelijks kennis nemen van hun visie. De enige maquette die er stond was van Zuidas BV, dat daarmee indirect de gemeente Amsterdam vertegenwoordigde.

Toch gebeurt er genoeg wat het waard is te worden gedeeld met anderen. Om even bij Amsterdam te blijven: de herontwikkeling van het bedrijvengebied Amstelkwartier – vlak bij het Amstelstation – tot een levendige stadswijk (zie Vastgoedmarkt maart 2011). Ondanks de crisis was de publieke belangstelling voor de eerste koopwoningen enorm. En zo is er meer: in Maastricht wordt een oude fabriek in het hart van de stad (Belvedère) herontwikkeld, en Utrecht kent zijn eigen megaproject rond het station.

Wie aan of voor dergelijke projecten werkt, zal zeker zijn voordeel kunnen doen bij andere gemeenten die hun ontwikkelingen tonen – of ze zelf aan de internationale vastgoedgemeenschap demonstreren. En natuurlijk zal dit leiden tot vragen van boekhouders, gemeenteraadsleden of journalisten. Maar de kosten die ermee zijn gemoeid, voor wie het maximale uit het beursbezoek haalt, kunnen moeiteloos worden verdedigd – ook in tijden van bezuinigingen.

Deze column is eerder gepubliceerd in Vastgoedmarkt maart 2011.

Reageer op dit artikel