blog

Singapore ruimt red light district op

Projectontwikkeling

Net als in Amsterdam, enkele jaren geleden, is de overheid in Singapore begonnen met het opruimen van het red light district.

Singapore ruimt red light district op
Laurentien Kok

Amsterdam kent het project Postcode 1012, vernoemd naar de postcode van de Wallen. Alleen de achterliggende gedachte in Singapore is ietsje anders. Hoofddoel van het Amsterdamse Project 1012 is de criminaliteit aan te pakken, waaronder gedwongen prostitutie, mensenhandel en uitbuiting, onder meer door samenwerking met private partijen en ngo’s. Daarnaast vindt de gemeente het belangrijk om de entree van Amsterdam op te waarderen door aandacht te besteden aan de openbare ruimte. Door verschillende initiatieven te ontplooien in het gebied, zoals een meer divers aanbod van horeca, aandacht voor de openbare ruimte in combinatie met een actief aankoopbeleid van onroerend goed en vervolgens de beëindiging van de exploitatie als bordeel.

Het red light district in Singapore is genaamd Geylang en ligt aan de mond van de Kallang rivier. Oorspronkelijk was hier de haven waar de schepen aanmeerden gelegen, net zoals in vele andere steden ter wereld de locatie van het red light district. In Geylang zijn er diverse gereguleerde bordelen, massage salons en karaoke bars met zogenaamde sekswerkers. Sekswerkers zijn (meestal) buitenlandse dames uit de omliggende landen die een specifieke werkvergunning hebben om in deze bordelen te werken en periodieke gezondheidschecks krijgen van de Singaporese overheid. Andere werkzaamheden zijn niet toegestaan en na afloop van de duur van de werkvergunning moeten de werkers terug naar het land van herkomst.

Geylang is, naast een red light district, ook een woonwijk, net als de Wallen in Amsterdam. Het is niet alleen maar een straat met rijen bordelen maar er zijn ook appartementen, scholen, restaurants en winkels. Vooral om de vele verschillende restaurants, gevestigd in de historische shophouses, is Geylang dan ook bekend. Maar de laatste jaren zijn er diverse ontwikkelingen die ervoor zorgen de Singaporese overheid de seksindustrie meer aan banden wil leggen in Geylang. Op zich is deze wijk al een unicum in Singapore waar weinig tot niets is toegestaan.

Het toegenomen aantal sekswerkers in Geylang bezorgt overlast. Door onder andere de versoepeling van de visaplicht voor toeristen uit omliggende landen, komen er toeristen als illegale sekswerkers binnen, die binnen 30 dagen zoveel mogelijk geld proberen te verdienen. Vaak hebben deze dames geen werkplaats en vallen manen lastig op straat. Hetgeen erin resulteert dat bezorgde en jaloerse Singaporese vrouwen hun mannen escorteren naar huis. Door het grotere aantal sekswerkers breiden ze hun werkgebied ook uit naar woonwijken, waar ze op zoek gaan naar klanten. Doordat deze sekswerkers nu opduiken in diverse aanliggende woonwijken, neemt het aantal klachten toe. Singaporezen zijn immers weinig gewend qua verstoring van de openbare orde en vinden al snel een gebeurtenis leidden tot overlast.

De tweede en misschien wel belangrijkste reden zijn de rapporten van de Verenigde Naties over gevallen van uitbuiting en mensenhandel in Zuid Oost Azië en vooral de weinige maatregelen die het rijke Singapore hiertegen neemt. Officieel is mensenhandel niet strafbaar in Singapore aangezien het niet bestaat en dus er is geen noodzaak voor wetgeving op dit gebied, is de officiële lezing van de overheid. Singapore is niet zo geïnteresseerd in de inhoud van deze rapporten en de kritische aanbevelingen maar het gaat de overheid meer om reputatierisico en imagoschade voor het land dan om de slachtoffers van mensenhandel. Door bordelen te sluiten en additionele visumverplichtingen in te voeren, geeft de overheid toe dat er toch iets aan de hand is met mensenhandel en uitbuiting. Daarom moet de overheid andere maatregelen treffen om Geylang aan te pakken. Dus maakt de overheid het gebied geschikt voor woningbouw.

Door de grote woningnood in Singapore in combinatie met de schaarste aan grond, begint de overheid grond uit te geven in Geylang aan projectontwikkelaars om woningen te realiseren. De projectontwikkelaars richten zich vooral op jongere kopers omdat verondersteld wordt dat deze groep minder vooroordelen heeft over de reputatie van het gebied en flexibeler zou zijn. De woningen liggen officieel ook niet in Geylang maar in de aangrenzende wijken en worden zo ook gepromoot. Door de ligging relatief dichtbij de CBD, de vele restaurants en de aanwezigheid van een metroknooppunt is het een perfecte locatie met een goede bereikbaarheid en dichtbij het strand voor leuke activiteiten in het weekend.

Deze woningen zijn relatief goedkoop maar er is extreem veel belangstelling voor, ondanks de wat bedenkelijke reputatie van het gebied. De meeste kopers zien echter een mogelijkheid voor een grotere waardestijging dan bij andere nieuwbouwprojecten. Potentiële kopers gaan ervan uit dat de overheid de bezem haalt door Geylang en dat Geylang een opgeruimde wijk wordt naar Singaporees model met nieuwbouw maar met behoud van de historische bebouwing met de vele restaurantjes. Kortom, een prachtig toekomstbeeld wordt geschetst door de marketing dames van de projectontwikkelaars en de overheid.

Op deze wijze probeert de overheid van Singapore het smetje dat Geylang heet, weg te poetsen en zo het zorgvuldig gecultiveerde image van een eiland zonder criminaliteit in stand te houden en reputatieschade te voorkomen bij internationale ngo’s.

mr, Laurentien K.A. Kok MRE MRICS

kandidaat-notaris bij Bird&Bird LLP te Singapore en Nederland

Deze column is gepubliceerd in Vastgoedmarkt van juli 2017

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels