Dat meldt de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) in een persbericht. Volgens de NZa leidt de stelselwijziging tot drie grote veranderingen. De vergoeding wordt afhankelijk van geleverde zorg, de vergoeding wordt uniform en normatief en het moment van investeren en vergoeden wordt losgekoppeld. Hiervoor wordt gekozen, omdat aanbieders zelf de verantwoordelijkheid gaan dragen voor hun vastgoed en zo beter kunnen inspelen op de individuele zorgvraag.

De periode 2012 tot 2018 is een overgangsperiode, waarin de huidige bekostiging van kapitaallasten wordt afgebouwd en de vergoeding op basis van de NHC wordt opgebouwd. De vergoeding wordt stapsgewijs steeds meer gebaseerd op geleverde zorg. Vanaf 2018 geldt een volledig integraal tarief. Tijdens de overgangsperiode ontvangen bestaande zorgaanbieders de NHC als een vast tarief. Voor nieuwe aanbieders geldt deze geleidelijke overgang niet. Zij hebben vanaf 2012 direct te maken met een bekostiging op basis van de NHC, waarbij de hoogte van de NHC wel onderhandelbaar is.

Naast het overgangsmodel, komt er voor de bestaande zorgaanbieders een regeling voor immateriële vaste activa (IVA). Dat zijn kosten van bijvoorbeeld leegstaande gebouwen. Die worden op dit moment nog vergoed via nacalculatie. Door de invoering van de NHC voor geleverde zorg, kunnen aanbieders de kosten voor IVA niet terugverdienen. Dat zorgt voor onzekerheid en problemen bij de financiering. Daarom komen bestaande zorgaanbieders in aanmerking voor een compensatie, als zij voldoen aan de voorwaarden van de regeling. IVA die niet in aanmerking komen voor deze regeling, blijven weliswaar onderdeel van nacalculatie, maar die wordt in het overgangsmodel naar integrale tarieven stapsgewijs afgebouwd.

De NZa heeft naar aanleiding van de aanwijzing van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) beleidsregels opgesteld die de NHC opnemen in de integrale tarieven.