blog

Belgische jaloezie en trots

Beleggingen

Webshopgigant Zalando vestigt mogelijk een groot nieuw distributiecentrum in Nederland, goed voor 1.500 banen. Met dit voornemen laat het Duitse bedrijf België links liggen.

Belgische jaloezie en trots
Erik Wiegerinck

Redenen zijn onder andere de lagere loonkosten, de ruimere mogelijkheden voor nachtarbeid en het woelige sociale klimaat in Wallonië waar het dc gepland was, meldde De Tijd begin deze maand getergd.

De Belgische zakenkrant steekt niet onder stoelen of banken dat het besluit van Zalando een nieuwe domper is voor het kleine land, dat zucht onder een topzware bureaucratie met drie regeringen, een gebrek aan hervormingsgezindheid en een rafelige infrastructuur.

Belgische vastgoedpartijen zijn ronduit jaloers op het goede Nederlandse investeringsklimaat, de uitstekende fysieke infrastructuur, de rechtszekerheid, de soepele uitgifte van gronden, de nog altijd betaalbare vastgoedprijzen, de beschikbaarheid van flexibele arbeidskrachten en alle hervormingen die door de opeenvolgende kabinetten Rutte zijn gerealiseerd. Ons land is dan ook veruit favoriet bij de beursgenoteerde Belgische vastgoedfondsen als ze over de grens naar investeringsmogelijkheden kijken, verzekerde DegroofPetercam-vastgoedanalist Herman van der Loos, toen ik hem vorige maand  interviewde voor het februarinummer van Vastgoedmarkt.

Ook Joost Uwents,topman van het Belgische beursfonds WDP, stak uitvoerig de loftrompet uit over de mogelijkheden die de Nederlandse logistieke vastgoedmarkt zijn bedrijf biedt, tijdens een interview dat ik met hem had in de monumentale kasteelboerderij nabij Brussel waar deze snelgroeiende vastgoedonderneming kantoor houdt.
In 2002 kocht het uitstekend geleide WDP op bedrijventerrein Hazeldonk, vlak over de grens bij Breda, als eerste Belgisch beursgenoteerde vastgoedonderneming een Nederlands object. Uitgegroeid tot de marktleider in de Benelux in logistiek vastgoed, beschikt WDP inmiddels over 77 Nederlandse logistieke centra, ter waarde van 1,3 miljard euro. Bijna de helft van de meer dan 2,5 miljard euro omvattende WDP-portefeuille ligt in ons land. En de groei is er hier nog lang niet uit!

WDP bezit ook al enkele jaren over een tweede beursnotering aan Euronext Amsterdam, hoofdzakelijk vanwege marketingredenen. Het praktische nut is verder vrijwel nihil. Buiten goodwill kweken bij de Nederlandse stakeholders heeft een Belgisch beursgenoteerd vastgoedfonds verdraaid weinig te zoeken op Euronext Amsterdam. Qua handel, koersontwikkeling en emissies is het in de ooit zo bloeiende vastgoedhoek op het Damrak al bijna tien jaar de dood in de pot, zelfs nu de vastgoedcrisis alweer enkele jaren achter de rug is en alle economische indicatoren in Nederland op groen staan.

De tegenstelling met het al vele jaren durende vastgoedfeest op Euronext Brussel kan eenvoudigweg niet groter zijn. Vrijwel alle segmenten van de vastgoedmarkt zijn ook op de Belgische beurs vertegenwoordigd. De meeste vastgoedfondsen noteren bovendien op een stevige premie ten opzichte van hun intrinsieke waarde.

En daarmee kom ik precies op het punt waar wij op onze beurt nog heel wat van onze zuiderburen kunnen leren: hun fiscaal transparante structuur, de B-REIT oftwel de GVV. De Belgen zijn er terecht trots op. Zij kunnen zich nauwelijks voorstellen hoe ‘die pragmatische Hollanders’ hun koploperpositie – de Nederlandse FBI was in 1969 de eerste fiscaal transparante structuur ter wereld – zo hebben laten verslonzen en op een onbewaakt moment bij de formatie van Rutte III zelfs compleet bij het grofvuil hebben gezet.

Gelukkig gaat de gevreesde maatregel pas in 2020 in. Nog genoeg tijd dus om een fiscaal transparante structuur op te tuigen die volledig toegesneden is op de beursgenoteerde vastgoedsector. Laten we ons daarbij spiegelen aan het GVV-statuut, dat beleggers en financiers heel veel zekerheid biedt, maar de ondernemingszin niet beknot.

Reageer op dit artikel